Eski Yalı   Duyabildiğine

Yaşantı   Altınkum Vapuru

Düş ve Gerçek   Çocukların Görkemli Düşü ve Acı Gülüşü

İstanbul Düşü

İstanbul Bulutu   İstanbul Mavisi

Tüm şiir kitaplarına internet ortamında erişmek için lütfen seçtiğiniz kitaba tıklayınız.

Bulutlarla Yaşamak III


BULUTLARLA YAŞAMAK III

(Ölümün Düşündürdüğü)

Işıklı yüklü,
Mavi yüklü,
Gri yüklü,
Yağmur yüklü,
Parça-parça
Beyazlarla örtülü;
Dantel gibi kenarları
Parıltılı-parıltılı,
Işıl-ışıl
Çerçevelerle örülü
Bulutlara doğru koşmak,
Onlara yaklaşmak,
Altlarında doyasıya dolaşmak
Ve sağanak-sağanak ıslanmak;
Gökkuşağını kucaklamak,
Mutluluktan uçmak,
Kanat-kanat
Geçmiş yılları yakalamak isteği,
Renkli bir düş değil de nedir?..
Dağların-tepelerin,
Zirvelerinden-eteklerinden
Salkım-saçak sarkan,
Ilık rügârlarla soluyan,
Sihirli bir sis perdesine uzanan,
Küçük gri bulut parçaları
Cennete açılan kapılarda mıdır;
Buradan iyilik meleklerine,
El mi sallamaktadır?..

Çocukluğumuzun parlak bulutları
Bir başka mıydı, neydi?
Yalnız maviliklerle mi
Dolup-taşıyordu,
Neden yüreğimizi okşuyordu?..

Şimdi gel de bir yerde,
Sevdiklerinle elele ver de,
Ara da bul o eski bulutları;
Yitirilmiş tüm umutları.
Ve de Saklambaç oynayan
Sisli bulanık anıları.

Delikanlılığınızda,
En güzel çağınızda,
Pembe bulutlarla
Yaşantınızı sürdürürdünüz;
Sabahlardan akşamlara dek
Güneşin ilk ve son ışıklarında ürpererek,
Bulutların üzerinde yürürdünüz,
Bir kuş kadar hürdünüz…

Şimdi o mutlu
Bulutların altındasınız,
Onlarla kucaklaşmaktasınız;
Koyu, gri, sisli bulutlar,
Bütün yağmurlarını bıraktılar,
Olgunluk çağınızda yakaladılar sizi,
Tepeden-tırnağa ıslattılar
O doyumsuz renkli düşlerinizi;
Böylesine büyülü bir tabloda
Yaşayamazsınız bir daha,
Tutamazsınız aşkla bütünleşen
Günlerinizi-gecelerinizi…

Yağmur yüklü karanlık bulutlar,
Üzüntülerinizde buluştular;
Servi ağaçlarıyla
Dostluklar kurdular;
Geçmiş güzel yaşantınızı
Bile sormadılar, anımsamadılar.
Yağdılar… Boşaldılar…
Toprağın altında
Dünyamızdan göçenlerle
Sarmaş-dolaş oldular;
Susuzluklarından arındılar.
Çimen-çimen,
Bahçe-bahçe,
Servi ağaçlarıyla
Vererek elele
Gökyüzüne uzandılar,
Bulutlara doldular;
Yağmur olup yağdılar;
Yalnızlıktan bunalan
Toprakla kucaklaşan,
Ve beyazlığınca üşüyen
Soğuk bir mermer taşı ıslattılar.
Onu da ağlattılar…

Yeniden yükselirken
Gökyüzüne doğru,
Duman-duman
Bulut-bulut,
Gök gürültüsünün
Şimşekleri arasında
Kayboldular.

[Geri] [Giriş Sayfası] [Üst] [İleri]

ŞİİR DÜNYASI'nı
dinlemek için tıklayınız

En Seçme Şiirler   Aşk İçin Söylenenler

Edebi Mektepler ve Edebi Cereyanlar   Divan Şiiri

Edebi Konuşmalar   Şiirimizde Anlamsızlar

Çağdaş Türk Şiiri   Nükleer Silahlardan da Büyük Bir Kuvvet

Diğer kitapları için lütfen burayı tıklayınız

Fotoğraf Albümü için tıklayınız